Dnia 25 lutego 1931 roku ówczesny Biskup Kielecki Augustyn Łosiński połączył istniejące wcześniej w diecezji dzieła charytatywne Kościoła i powołał „Związek Towarzystw Dobroczynności Caritas” w Kielcach. Do nowego związku włączono kilka stowarzyszeń i grup parafialnych dla wzmocnienia ich aktywności. W 1935 r. ks. Stanisław Cieśliński, ówczesny Proboszcz Parafii Garnizonowej i dyrektor Caritas w Kielcach, zakupił kamienicę (dawny zajazd przy Pałacu Biskupów Krakowskich) przy Placu NMP na siedzibę nowej Caritas. Przez kilka lat okresu międzywojennego nowa organizacja rozwijała się bardzo prężnie i szybko zaczęła tworzyć nowe dzieła i inicjatywy charytatywne. Z tych najdawniejszych czasów nie zachowało się wiele świadectw pisanych. Na uwagę zasługuje wzmocnienie i rozwój działań Domu św. Tomasza przy ul. Seminaryjskiej (dzisiaj jest tam parking obok przystanku MPK). Był to jedyny w Kielcach i nowoczesny, jak na tamte czasy, dom dziecka. Rozwijały się także placówki opiekuńcze dla seniorów i przewlekle chorych.
II wojna światowa nie tylko zachwiała stabilnością funkcjonowania Caritas, ale postawiła nowe wyzwania wynikające z działań wojennych. Już na początku 1940 roku władze okupacyjne zakazały otwartej działalności wszelkich stowarzyszeń. Dla poratowania inwalidów i przesiedleńców wojennych Niemcy zgodzili się na utworzenie w Kielcach, podobnie jak w innych miastach Generalnej Guberni, tzw. Rady Głównej Opiekuńczej (RGO), która miała zgodę na organizowanie i udzielanie pomocy cywilom poszkodowanym w czasie wojny lub nie posiadającym środków do życia. Głównym zadaniem tamtego czasu było organizowanie schronienia dla przesiedleńców i kuchni wydających posiłki dla setek ubogich. Po zakończeniu wojny bardzo szybko i dynamicznie odbudowywały się działania Caritas w Kielcach i innych miastach diecezji. Charyzmatycznym i ofiarnym Dyrektorem Caritas po wojnie był ks. Marian Łuczyk. Niestety, ten dynamiczny rozwój dział charytatywnych Kościoła był „solą w oku” władz komunistycznych. Dlatego już na początku 1950 roku komuniści zagarnęli cały majątek i potencjał Caritas kościelnej i powołali podporządkowane sobie tzw. “Zrzeszenie Katolików Caritas”.
W roku 1989 po upadku komunizmu Kościół na powrót otrzymał zgodę na odtworzenie struktur Caritas. Diecezja Kielecka była 4 diecezją w Polsce, w której Biskup ponownie reaktywował Caritas. Historia i rozwój współczesnych działań Caritas Kieleckiej są szerzej opisane na stronie internetowej: https://kielce.caritas.pl/o-nas/historia/
Ks. dr Stanisław Słowik
